bewijslast

mannelijk (de)/bə'wɛɪslɑst/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. juridisch (juridisch) verplichting om het bewijs van bepaalde feiten te leveren
    Het bewijzen is meestal met zekere moeielijkheid gepaard; de éene partij zal licht deze op de schouders van de andere willen schuiven, om zich zelve daarvan te ontheffen; vandaar dat men spreekt van den "bewijslast".

Verwante woorden

bewierokenbewierokingbewierookbewierooktbewierooktebewierooktenbewiesbewiesenbewijsbewijsaanbodbewijsbaarbewijsbaarheid
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek