bewijsmiddel
onzijdig (het)/bə'wɛɪsmɪdəl/
Wat is de betekenis van bewijsmiddel?
bewijsmiddel betekent: alle gegevens die vereist zijn voor de oordeelsvorming van de rechter
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- alle gegevens die vereist zijn voor de oordeelsvorming van de rechter
Voorbeelden van "bewijsmiddel" in een zin
- In het civiele recht is een bewijsmiddel informatie die zekerheid geeft over de door de partijen gestelde feiten, in het strafrecht is het de informatie die aantoont dat de verdachte datgene gedaan heeft waarvan hij wordt beschuldigd.
- Het GVB voert sinds oktober een halfjaarlijkse proef uit met een spuugkit bij bespuugde medewerkers in politiedistrict Meer en Vaart. Dit houdt in dat het speeksel van de dader, en het DNA dat daaruit voortkomt, voor twaalf jaar wordt opgeslagen in een databank. D66 en GroenLinks stelden naar aanleiding hiervan vragen. In een schriftelijk antwoord schrijft de raad deze week dat het opslaan van DNA toegestaan is: het wordt slechts als ondersteunend bewijsmiddel door het OM gebruikt, samen met de aangifte van het slachtoffer, camerabeelden en eventuele getuigenverklaringen. NRC 11 december 2015
Veelgestelde vragen over bewijsmiddel
Wat is de betekenis van bewijsmiddel?
bewijsmiddel betekent: alle gegevens die vereist zijn voor de oordeelsvorming van de rechter
Welk woordgeslacht heeft bewijsmiddel?
bewijsmiddel is een onzijdig (het).
Hoe gebruik je bewijsmiddel in een zin?
Voorbeeld: “In het civiele recht is een bewijsmiddel informatie die zekerheid geeft over de door de partijen gestelde feiten, in het strafrecht is het de informatie die aantoont dat de verdachte datgene gedaan heeft waarvan hij wordt beschuldigd.”
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek