bewijsstuk

onzijdig (het)/bə'wɛɪstʏk/

Wat is de betekenis van bewijsstuk?

bewijsstuk betekent: (juridisch) iets dat men kan gebruiken om aan te tonen dat een bewering juist is

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. juridisch (juridisch) iets dat men kan gebruiken om aan te tonen dat een bewering juist is

Voorbeelden van "bewijsstuk" in een zin

  • De politie vond vele bewijsstukken die duiden op moord.
  • Ze hield de plastic tas met daarin het bewijsstuk pontificaal omhoog.

Betekenis en uitleg van bewijsstuk

Een bewijsstuk is een document of object dat gebruikt wordt om een bewering of feit te ondersteunen. Denk aan iets tastbaars dat aantoont dat iets waar is, zoals een contract of een foto.

Je gebruikt het woord 'bewijsstuk' vaak in juridische of formele contexten, bijvoorbeeld bij het indienen van documenten voor een rechtszaak of het aantonen van je identiteit. Het kan ook in alledaagse situaties voorkomen, zoals het tonen van een bon om een aankoop te bewijzen. Het benadrukt de noodzaak van concrete ondersteuning voor claims of verklaringen.

Voorbeelden

  • Om zijn gelijk te halen in de zaak, moest hij een bewijsstuk overleggen dat zijn verhaal ondersteunde.
  • Zonder bewijsstukken kon ze haar aanvraag voor de subsidie niet verder behandelen.
  • De politie vond een bewijsstuk op de plaats delict dat cruciaal was voor het onderzoek.

Woordoorsprong

Het woord 'bewijsstuk' is samengesteld uit 'bewijs', wat 'ondersteuning van een bewering' betekent, en 'stuk', dat verwijst naar een fysiek object of document.

Veelgestelde vragen over bewijsstuk

Wat is de betekenis van bewijsstuk?

bewijsstuk betekent: (juridisch) iets dat men kan gebruiken om aan te tonen dat een bewering juist is

Welk woordgeslacht heeft bewijsstuk?

bewijsstuk is een onzijdig (het).

Hoe gebruik je bewijsstuk in een zin?

Voorbeeld: “De politie vond vele bewijsstukken die duiden op moord.

Vertalingen

Engelsevidence, proof
Fransjustificatif, document justificatif
DuitsBeweisstück, Beleg
Spaansprueba, comprobante