bijgelovig
bɛɪɣə'lovəx
Wat is de betekenis van bijgelovig?
bijgelovig betekent: vatbaar voor bijgeloof, van personen
Betekenis
bijvoeglijk naamwoord
- vatbaar voor bijgeloof, van personen
Voorbeelden van "bijgelovig" in een zin
- De bijgelovige man durfde bijna niet meer over straat uit angst voor zwarte katten en ladders.
Veelgestelde vragen over bijgelovig
Wat is de betekenis van bijgelovig?
bijgelovig betekent: vatbaar voor bijgeloof, van personen
Hoe gebruik je bijgelovig in een zin?
Voorbeeld: “De bijgelovige man durfde bijna niet meer over straat uit angst voor zwarte katten en ladders.”
Etymologie
Afgeleid van bijgeloof met het achtervoegsel -ig.
Vertalingen
Duitsabergläubisch
Engelssuperstitious
papsuperstisioso
Poolsprzesadny
Spaanssupersticioso
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek