bijstorting

vrouwelijk (de)/'bɛɪstɔrtɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. de keer dat met iets toevoegt aan iets dat al bestaat; dat wat bij iets toevoegt

Etymologie

* afleiding bijstorten

Verwante woorden

bijschaafbijschaafdebijschaafdenbijschaaftbijschaduwbijschaduwenbijschakelenbijschavenbijschenkbijschenkenbijschenktbijscherm
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek