bijwijf
onzijdig (het)
Wat is de betekenis van bijwijf?
bijwijf betekent: een vrouw die buiten de huwelijkse staat in gemeenschap met een man leeft
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- een vrouw die buiten de huwelijkse staat in gemeenschap met een man leeft
- een vrouw waarmee men een seksuele relatie heeft naast de wettige echtgenote
Voorbeelden van "bijwijf" in een zin
- Over vruchtbaarheidsstimulerende maatregelen zegt de Bijbel niet zo veel. Sara nam eerder het heft in eigen hand en regelde een bijwijf voor haar man. De dochters van Lot kregen kinderen bij hun vader.
- Eveneens inconsequent was de omgang met het woord ”wijf”. De Statenvertalers gebruikten ”vrouw” als aanduiding van het geslacht en ”wijf” voor een echtgenote. De Jongbloededitie nam dit onderscheid weg door in beide gevallen ”vrouw” te plaatsen. Inconsequent was dat een tweede vrouw een ”bijwijf” bleef.
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek