concubine
Wat is de betekenis van concubine?
concubine betekent: vrouw met wie een man in ongehuwde staat (concubinaat) samenleeft
Betekenis
- vrouw met wie een man in ongehuwde staat (concubinaat) samenleeft
Betekenis en uitleg van concubine
Een concubine is een vrouw die een langdurige relatie heeft met een man, maar niet met hem getrouwd is. Vaak heeft zij een erkende positie binnen het huishouden, vergelijkbaar met die van een echtgenote, maar zonder de officiële status van huwelijk.
Het woord 'concubine' wordt vaak gebruikt in historische of culturele contexten, waar het verwijst naar een vrouw die samenleefde met een man met wie zij een seksuele relatie had, meestal in samenlevingen waar polygamie of hiërarchische familierelaties gangbaar waren. Het heeft soms een negatieve bijklank, omdat het kan impliceren dat de vrouw in een ondergeschikte positie verkeert ten opzichte van de wettelijke echtgenote. Vandaag de dag kan het woord ook metaforisch worden gebruikt om relaties zonder formele binding aan te duiden.
Voorbeelden
- In de oude beschavingen waren concubines vaak een teken van rijkdom en status.
- De koning had meerdere concubines naast zijn wettige vrouw, wat niet ongebruikelijk was in die tijd.
- In sommige literatuur wordt de concubine afgebeeld als een tragisch figuur, gevangen tussen liefde en sociale verwachtingen.
Woordoorsprong
Het woord 'concubine' is afgeleid van het Latijnse 'concubina', wat 'samen liggen' betekent, en verwijst naar de relatie tussen de man en de vrouw.
Veelgestelde vragen over concubine
Etymologie
*afgeleid van het Latijnse cubare (liggen, slapen)