bijzin

mannelijk (de)/bɛizɪn/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

taalkunde (taalkunde) een deel van een uiting dat een ondergeschikte rol speelt ten opzichte van de hoofdzin
Maar wat is hier nu de hoofdzin en wat is de bijzin?
Ik ga naar school, omdat het moet. omdat het moet is hier de bijzin.
Deze trailnaam had ze gekregen vanwege haar fascinatie voor het boek ‘Slaughterhouse five’ van Kurt Vonnegut, waarin vaak de bijzin ‘so it goes’ terugkomt.

Engelssubordinate clause, dependent clause

Fransproposition subordonnée

DuitsNebensatz

Spaansoración subordinada

Italiaansproposizione subordinata

Portugeesoração subordinada

Poolszdanie podrzędnie złożone

Zweedsbisats, inbäddad sats