binnensluipen

/xxxx/

Betekenis

werkwoord
  1. ergens ongemerkt en ongewenst naar binnengaan ook in figuurlijke zin
    Met het beëindigen van iemands leven buiten het door de wet afgebakende terrein wordt een hellend vlak betreden, alleen al omdat daarbij andere beweegredenen kunnen binnensluipen. Juridisch gezien is er sprake van moord in de zin van art. 289 Sr als het leven van een patiënt zonder verzoek wordt beëindigd. Het handelen valt dan onder de delictsomschrijving: 'iemand opzettelijk en met voorbedachten rade van het leven beroven'. Een dergelijk handelen moet worden gemeld aan de gemeentelijke lijkschouwer. {{Aut|Meersbergen,D.Y.A. van Biesaart, M.C.I.H.
    Zoals voorheen laat hij ook nu wat Amerikaanse hiphop in zijn sound binnensluipen, maar deze keer doet dat niets af aan de typische Londense flavour. We hadden hem al een beetje afgeschreven, maar dit is een onverwacht sterke terugkeer. de Standaard WOENSDAG 2 AUGUSTUS 2017