blamage
vrouwelijk (de)/bla'maʒə/
Wat is de betekenis van blamage?
blamage betekent: een afgang veroorzaakt door eigen falen
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- een afgang veroorzaakt door eigen falen
Voorbeelden van "blamage" in een zin
- De actie werd een complete blamage.
Veelgestelde vragen over blamage
Wat is de betekenis van blamage?
blamage betekent: een afgang veroorzaakt door eigen falen
Welk woordgeslacht heeft blamage?
blamage is een vrouwelijk (de).
Hoe gebruik je blamage in een zin?
Voorbeeld: “De actie werd een complete blamage.”
Etymologie
* van blameren
Vertalingen
Engelsdisgrace
Franshonte, déshonneur
DuitsBlamage
Spaansvergüenza, deshonra
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek