bloeitijd

mannelijk (de)/'blujtɛɪt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

de periode van het jaar dat er bloemen aan een plant bloeien
De bloeitijd van de heide is in juli en augustus.
de hoogtij van iets
De bloeitijd van Nederland was in de 17de eeuw.

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek