blunder

mannelijk (de)/'blʏndər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een onverwacht domme, vaak erg publieke, daad die meestal iemands geloofwaardigheid aantast
Als hij nu maar niet een of andere blunder maakt!

*Een Engels leenwoord, op zijn beurt ontleend aan het Oudnoorse "blundra", verwant aan het Nederlandse blind.

Engelsstumble

DuitsAusrutscher, Bock, Fauxpas

Spaanserror craso, pifia