boeroeper

mannelijk (de)/'burupər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

toeschouwer die luidruchtig zijn ongenoegen laat blijken
Het publiek, enkele boeroepers daargelaten, bleek laaiend enthousiast.

Etymologie

*Samenstellende afleiding van boe en de stam van roepen

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek