bombardon
mannelijk (de)/bɔmbɑr'dɔn/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (muziekinstrument) tuba die doorgaans in Es gestemd is
Etymologie
* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘blaasinstrument’ voor het eerst aangetroffen in 1897
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek