bonthandelaar
mannelijk (de)/ˈbɔnthɑndəˌlar/
Wat is de betekenis van bonthandelaar?
bonthandelaar betekent: (beroep) iemand die behaarde dierenvellen of daaruit vervaardigde kleding doorverkoopt
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (beroep) iemand die behaarde dierenvellen of daaruit vervaardigde kleding doorverkoopt
Voorbeelden van "bonthandelaar" in een zin
- Scherp en af en toe meesterlijk beschrijft Gallian het dolle bezoek van Morini met zijn dochter Teresa aan de bonthandelaar en de juwelier, die de attributen bij uitstek van de gehate bourgeoisie verkopen.
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek