boodschapper

mannelijk (de)/ˈbotsxɑpər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

beroep, verouderd (beroep) (verouderd) iets dat, of iemand die berichten overbrengt naar personen die door de afzender niet rechtstreeks aangesproken kunnen worden, of bereikbaar zijn, door afstand, tijdverschil of slechte onderlinge verhoudingen, tegenwoordig zou men zeggen: koerier
Wie werd als boodschapper naar het vijandelijke kamp gezonden?
religie (religie) islamitische profeet

* van boodschappen

Engelsmessenger

Fransmessager

DuitsBote

Spaansmensajero

Zweedsbudbärare, bud