bordeaux

mannelijk (de)/bɔrˈdo/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

oenologie (oenologie) (als regel rode) wijn uit de omgeving van de Franse stad Bordeaux
We mengen twee gelijke delen cabernet sauvignon en merlot in de hoop een bordeaux na te apen.
bordeauxwijn van bepaalde soort of jaar
In werkelijkheid, zo getuigen waarnemers ter plaatse, is er sprake geweest van een paar glazen Château le Thil Comte Clary, jaargang 1993, met republikeins puritanisme uitgeschonken, want deze bordeaux is nogal aan de prijzige kant.
glas of fles bordeauxwijn
Hij dronk zijn bordeaux in een keer leeg.

zelfstandig naamwoord

diep wijnrode naar paars neigende kleur
De treinen worden groen en paars in plaats van het bordeaux van Thalys.
bordeauxrode kleurstof of verfstof
Het bordeaux is bijna op.

**(n): naar de kleur van bordeauxwijn

Engelsbordeaux, bourdeaux

Spaansburdeos