bottine

vrouwelijk (de)/bɔ.tin/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. schoeisel (schoeisel) hoogsluitende schoen of kleine laars
    De bottinekes zijn een speciale eenheid van de Antwerpse politie.

Etymologie

* verkleinwoord van van het Franse botte

Verwante woorden

bottebottelbottelaarbottelaarsBottelarebottelarijbottelarijenbottelbierbotteldatumbotteldebotteldenbottelen
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek