Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

boventoonzang

mannelijk (de)/ˈbovə(n)tonˌzɑŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. muziek (muziek) manier van zingen waarbij een zanger twee tonen tegelijk laat horen
    Boventoonzang is kort gezegd het zingen van twee noten tegelijkertijd. Eén lage, één hoge. De stem nog letterlijker als instrument.