Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.
boventoonzang
mannelijk (de)/ˈbovə(n)tonˌzɑŋ/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (muziek) manier van zingen waarbij een zanger twee tonen tegelijk laat horenBoventoonzang is kort gezegd het zingen van twee noten tegelijkertijd. Eén lage, één hoge. De stem nog letterlijker als instrument.
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek