braakgrond
mannelijk (de)/'brakxrɔnt/
Wat is de betekenis van braakgrond?
braakgrond betekent: stuk grond dat men (tijdelijk) niet bebouwd heeft
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- stuk grond dat men (tijdelijk) niet bebouwd heeft
Voorbeelden van "braakgrond" in een zin
- Een verwilderd stuk braakgrond, geplet en verbleekt door een winter die er helemaal niet is geweest.
Veelgestelde vragen over braakgrond
Wat is de betekenis van braakgrond?
braakgrond betekent: stuk grond dat men (tijdelijk) niet bebouwd heeft
Welk woordgeslacht heeft braakgrond?
braakgrond is een mannelijk (de).
Hoe gebruik je braakgrond in een zin?
Voorbeeld: “Een verwilderd stuk braakgrond, geplet en verbleekt door een winter die er helemaal niet is geweest.”
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek