brigadier

mannelijk (de)/briɣa'dir/

Wat is de betekenis van brigadier?

brigadier betekent: (beroep) een rang bij de Nederlandse politie tussen hoofdagent en inspecteur

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. beroep (beroep) een rang bij de Nederlandse politie tussen hoofdagent en inspecteur

Voorbeelden van "brigadier" in een zin

  • De brigadier kreeg een onderscheiding voor zijn reddingsactie.

Betekenis en uitleg van brigadier

Een brigadier is een rang binnen de politie of het leger, vaak gezien als een leidinggevende functie voor een team of een afdeling. Je kunt het beschouwen als een soort tussenpersoon tussen de hogere rangen en de uitvoerende medewerkers.

Het woord 'brigadier' wordt vaak gebruikt in de context van politiewerk, waar het een ervaren agent aanduidt die verantwoordelijk is voor bepaalde taken en toezicht houdt op andere agenten. In het leger kan het ook verwijzen naar een hogere rang binnen een eenheid. Het gebruik van dit woord impliceert meestal een zekere autoriteit en ervaring.

Voorbeelden

  • De brigadier gaf aanwijzingen aan zijn team voordat ze het gebied gingen patrouilleren.
  • Tijdens de oefening leidde de brigadier de soldaten naar een strategische positie.
  • De brigadier was verantwoordelijk voor het organiseren van de jaarlijkse veiligheidsdagen in de stad.

Woordoorsprong

Het woord 'brigadier' komt van het Franse 'brigadier', wat oorspronkelijk verwijst naar een militaire rang. Het is afgeleid van het woord 'brigade', dat een groep of eenheid aanduidt.

Veelgestelde vragen over brigadier

Wat is de betekenis van brigadier?

brigadier betekent: (beroep) een rang bij de Nederlandse politie tussen hoofdagent en inspecteur

Welk woordgeslacht heeft brigadier?

brigadier is een mannelijk (de).

Hoe gebruik je brigadier in een zin?

Voorbeeld: “De brigadier kreeg een onderscheiding voor zijn reddingsactie.

Etymologie

*afgeleid van brigade

Vertalingen

Spaansbrigada