brigade

vrouwelijk (de)/briˈɣadə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. militair (militair) legereenheid van 3000 tot 4000 man, verdeeld in een aantal bataljons met aan het hoofd een brigadegeneraal
    De Nederlandse landmacht heeft drie brigades.
  2. groep mensen met een bepaalde opdracht
    Zullen we ons opgeven voor de keukenbrigade van het hotel?

Etymologie

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘eenheid van bataljons en afdelingen’ voor het eerst aangetroffen in 1650

Vertalingen

Engelsbrigade
Spaansbrigada

Verwante woorden

brigadecommandantbrigadecommandantenbrigadegeneraalbrigadegeneraalsbrigadenbrigadeniveaubrigadesbrigadierbrigadier-generaalbrigadiersbrigadiers-generaalBrigantijn
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek