brille

mannelijk (de)/ˈbrijə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

schittering van een opmerkelijke daad, een unieke prestatie, een grote reputatie of een bijzondere beheersing
Hij heeft zijn examens met brille gehaald.

Etymologie

*: "bril" met de uitgang -e

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek