Brink

mannelijk (de)/brΙͺΕ‹k/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. planologie (planologie) gemeenschappelijk grasland in het midden van een dorp

Etymologie

* In de betekenis van β€˜erf, plein’ voor het eerst aangetroffen in 1152

Vertalingen

Engelsvillage green

Verwante woorden

brinbrin-nummerbrin-nummersBrinckmanbrinkdorpbrinkdorpenBrinkebrinkenBrinkerBrinkerinkBrinkerwegBrinkheurne
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek
πŸ“– Synoniemen van Brink🌍 Vertaal Brink

Meer woorden met B

Balkanlandballetmeestersballonnenclownbasisgereedschappenbatterijhouderbatterijkippenbeddebedieningspaneeltjebedrijfsbeschermingbedrijfscyclus