bron
mannelijk/vrouwelijk (de)/brɔn/
Wat is de betekenis van bron?
bron betekent: daar waar men informatie vandaan haalt
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- daar waar men informatie vandaan haalt
- het begin van een waterloop
- een plaats waar water uit de grond komt
- de oorzaak van iets
Voorbeelden van "bron" in een zin
- De journalist beschermde zijn bron heel zorgvuldig.
- De Volkskrant onthulde vorige week de bron van de harde toon. Reformatorisch Dagblad Gerard Vroegindeweij 21-1-2019[https://www.rd.nl/vandaag/politiek/het-knettert-in-de-coalitie-dankzij-reclameman-1.1542048 Het knettert in de coalitie dankzij reclameman]
- Dank aan de auteurs en uitgevers die overname toestonden (zie voor bijzonderheden Bronnen aan het einde van het boek). De oorspronkelijke spelling hiervan is zoveel mogelijk gehandhaafd. Van enkele stukken bleken, tot onze spijt, auteur en uitgever niet te achterhalen.
- De bron van een rivier is waar de rivier begint.
- Uit deze bron kwam zuiver, helder drinkwater.>
Etymologie
* Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘uit de grond opwellend water’ voor het eerst aangetroffen in 1605
Vertalingen
Engelssource, source, fountain
Franssource, source
DuitsQuelle, Quelle
Spaansfuente, fuente, manantial
Poolszródło, zródło
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek