brons

brons betekent: (metallurgie) legering van koper en tin (en andere metalen) met een donker- of goudbruine kleur

onzijdig (het)/brɔns/

Wat is de betekenis van brons?

brons betekent: (metallurgie) legering van koper en tin (en andere metalen) met een donker- of goudbruine kleur

zelfstandig naamwoord

metallurgie (metallurgie) legering van koper en tin (en andere metalen) met een donker- of goudbruine kleur
bepaalde donker- of goudbruine kleur
bronzen medaille voor de derde plaats in een wedstrijd

Esser stimuleerde studenten penningen te maken als kleine, handzame sculpturen, en ze in brons te gieten.Eddy Engelsman NRC 11 juni 2016
Hij liet zijn klokken in brons gieten.
Hij haalde brons bij de 1500 meter schaatsen.

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘legering van koper en tin’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1590

Engelsbronze

Fransbronze

DuitsBronze

Spaansbronce

Italiaansbronzo

Portugeesbronze

RussischБронза

Arabischبرونز

Turkstunç

Poolsbrązy

Zweedsbrons

Deensbronze