buideldier

onzijdig (het)/ˈbœydəlˌdir/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

dierkunde (dierkunde) zoogdiersoort uit de infraklasse waarvan de wijfjes een buidel hebben, waarin hun vroeggeboren jongen verder in opgroeien

* In de betekenis van ‘zoogdier dat het jong in een buidel draagt’ aangetroffen vanaf 1869.

Engelsmarsupial

Fransmarsupial

DuitsBeuteltier

Spaansmarsupial

Japans有袋類

Poolstorbacz

Zweedspungdjur