buitelaar

mannelijk (de)/'bœytəlar/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die over de kop duikelt

Etymologie

van buitelen

Verwante woorden

buitbuitdriftbuitelbuitelaarsbuiteldebuiteldenbuitelenbuitelendbuitelendebuitelingbuitelingenbuitelt
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek