woorden
boek
Start
›
B
›
bulderaar
bulderaar
mannelijk (de)
/'bʏldərar/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
iemand die hard schreeuwt
een sterke wind die door dichters als een persoon wordt aangeduid
Etymologie
van bulderen
Verwante woorden
bulder
bulderaars
bulderbaan
bulderbast
bulderbasten
bulderde
bulderden
bulderen
bulderend
bulderende
bulderlach
bulderstem
Bron:
OpenTaal
&
WikiWoordenboek
← bulder
bulderaars →