campanile
mannelijk/vrouwelijk (de)/kɑmpa'nilə/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (bouwkunde) klokkentoren
Etymologie
* Leenwoord uit het Italiaans, in de betekenis van ‘klokkentoren’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1876
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek