carte blanche

vrouwelijk (de)/ˈkɑrdblɑ̃ʃ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. blanco volmacht
    De onderhandelaar had een carte blanche van zijn president.
  2. iemand ~ geven: iemand toestemming geven om alles te doen wat hij of zij denkt dat noodzakelijk is
    Het feestcomité eiste een carte blanche voor het organiseren van de festiviteiten.

Etymologie

*van "carte blanche" (lett.: "witte kaart")

Verwante woorden

cartecartercarterscartesiaancartesiaanscartesiaansecartesianenCartesiusstraatCarthagerCarthagersCartilscartograaf
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek