centaur

mannelijk (de)/ˈsentɑur/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. wezen waarvan het bovenlijf een man is en de rest een paard

Etymologie

*via Latijn "centaurus" van "κένταυρος" (kéntauros), in de betekenis van ‘paardmens’ voor het eerst aangetroffen in 1526

Synoniemen

kentaurpaardmens

Vertalingen

Engelscentaur
Franscentaure
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek