charmeur

mannelijk (de)/ʃɑr'mør/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iemand die mensen (en dan nog vooral vrouwen) weet te bekoren
James Bond is een echter charmeur.
Wij waren een cocktail van uitersten (in willekeurige volgorde): rustig, uitgesproken en luidruchtig. Drugs, alcohol en water. Wild, voorzichtig en nieuwsgierig. Levend in het verleden in het heden en in de toekomst. De entertainer, de charmeur en de verleider. Kinderachtig, zorgzaam en met een luisterend oor.

* van charmeren

Engelscharmer

Franscharmeur

DuitsCharmeur

Spaansencanto, seductor