codeïne
mannelijk/vrouwelijk (de)/kode'jinə/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (medisch) de 3-monomethylether van morfine, een alkaloïde dat gevonden wordt in opium in concentraties tussen 0,7 tot 2,5 procentZangers gebruiken soms codeïne om kriebelhoest te onderdrukken.
Etymologie
* In de betekenis van ‘bestanddeel van opium’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1869
Vertalingen
Engelscodeine
Spaanscodeína
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek