combinatie

vrouwelijk (de)/ˌkɔmbiˈna(t)si/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het verband tussen begrippen, zaken, etc
het samenvoegen of verbinden van twee of meer afzonderlijke zaken of personen tot een eenheid of een geheel
Een combinatie van een sterke accijnsverhoging en voorlichting kan de maatschappij zowel financieel voordeel opleveren als het aantal rokers in Nederland laten dalen. NRC 9 juni 2016
Toch was er ook nog wat optimisme te vinden in de collecties. In het kanariegeel bij Hermès, bijvoorbeeld, en het roze bij het Japanse Sacai en de combinatie van oranje en roze bij het Antwerpse modehuis Haider Ackermann. NRC Milou van Rossum 30 juni 2016
'Die groene kleur zou misschien iets voor Johanne zijn, haar rode haar is als geschapen voor die combinatie,'ging hij ongelukkigerwijs verder.
voertuig met aanhanger of ander gevolg
kleding (kleding) kledingstukken die bij elkaar passen
sport (sport) samenspel waarbij de bal vlot rondgaat
sport (sport) ruiter en springpaard samen
spel (spel) reeks zetten in het schaak- of damspel die een speler achtereenvolgens doet om een doorbraak te forceren

* van combineren ()

Engelscombination

Franscombinaison

DuitsKombination

Spaanscombinación

Portugeescombinação