communicant
mannelijk (de)/kɔmyni'kɑnt/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (religie) iemand die zijn eerste of plechtige communie doet
- iemand die ter communie gaat
- lid van de kerk
Etymologie
* van communiceren
Vertalingen
Engelscommunicant
Franscommuniant
DuitsKommunikant
Spaanscomulgante
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek