concelebrant

mannelijk (de)/kɔnselə'brɑnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. religie (religie) voorganger naast de celebrant

Etymologie

* van concelebreren ()

Verwante woorden

concaafconcatenerenconcaveconcelebrantenconcelebratieconcelebratiesconcelebreerdeconcelebrerenconcentraatconcentratenconcentratieconcentratiebereik
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek