concelebratie

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. religie (religie) het gezamenlijk opdragen van de mis door meer dan één priester
    de arme priester stond lang te dubben of hij de mis alleen zou celebreren of dat hij liever ging voor concelebratie

Etymologie

* van celebreren ()

Verwante woorden

concaafconcatenerenconcaveconcelebrantconcelebrantenconcelebratiesconcelebreerdeconcelebrerenconcentraatconcentratenconcentratieconcentratiebereik
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek