conduite

mannelijk/vrouwelijk (de)/kɔn'dwitə/

Wat is de betekenis van conduite?

conduite betekent: gedrag

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. gedrag

Voorbeelden van "conduite" in een zin

  • Totdat een flamboyante, maar erudiete honnepon, pro-Deoadvocate, adept van welriekende shampoos, zijn pad kruiste, op wie hij tijdens een roezemoezige za-kenreis grenzeloos verliefd werd, kenschetste men hem als hét exempel van een balsturige querulant, een affreus kruidje-roer-me-niet, dat demystificaties van een meer gezapige conduite geenszins gedwee imiteerde.

Veelgestelde vragen over conduite

Wat is de betekenis van conduite?

conduite betekent: gedrag

Welk woordgeslacht heeft conduite?

conduite is een mannelijk/vrouwelijk (de).

Wat zijn synoniemen van conduite?

Synoniemen van conduite zijn: optreden, gedragslijn, gedraging, houding.

Hoe gebruik je conduite in een zin?

Voorbeeld: “Totdat een flamboyante, maar erudiete honnepon, pro-Deoadvocate, adept van welriekende shampoos, zijn pad kruiste, op wie hij tijdens een roezemoezige za-kenreis grenzeloos verliefd werd, kenschetste men hem als hét exempel van een balsturige querulant, een affreus kruidje-roer-me-niet, dat demystificaties van een meer gezapige conduite geenszins gedwee imiteerde.

Etymologie

* uit het Frans