confronterend

/kɔnfrɔn'terənt/

Betekenis

werkwoord

dat men direct in contact wordt gebracht met iets moeilijks, onaangenaams of ongemakkelijks, zoals ongewenst gedrag of de gevolgen van eigen acties
De waarheid kon hard, helder en bijzonder confronterend zijn.
Ergens in haar achterhoofd klonk namelijk een stemmetje. Een stemmetje dat confronterende dingen zei.

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek