woorden
boek
Start
›
C
›
conjunct
conjunct
mannelijk (de)
/kɔˈɲʏŋkt/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
taalkunde
(taalkunde) nevengeschikte woordgroep
samengevoegd
Etymologie
*afgeleid van het Latijnse iunctio ??
Verwante woorden
conjecturen
conjectuur
conjugaal
conjugale
conjugatie
conjugaties
conjugeerde
conjugeren
conjuncte
conjuncten
conjunctie
conjunctief
Bron:
OpenTaal
&
WikiWoordenboek
← conjugeren
conjuncte →