conjunctief

mannelijk (de)/ˈkɔn.jʏŋk.tif/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. taalkunde (taalkunde) (vaktaal) een werkwoordswijs waarmee men een wens, onzekerheid of mogelijkheid tot uitdrukking kan brengen
    Lang leve de koningin!

Etymologie

* Leenwoord uit Laatlatijn coniūnctīvus (modus). Evenzo ontleend is Duits Konjunktiv.

Vertalingen

Engelssubjunctive
Franssubjonctif
DuitsKonjunktiv
Spaanssubjuntivo, modo subjuntivo
Italiaanscongiuntivo
Poolstryb łączący