consensus
Wat is de betekenis van consensus?
consensus betekent: overeenstemming binnen een gemeenschap, een groepering
Betekenis
- overeenstemming binnen een gemeenschap, een groepering
- de methode om binnen een groepering een gezamenlijke overeenstemming te bereiken
Voorbeelden van "consensus" in een zin
- Helaas is er in de wereld geen consensus over hoe men burgeroorlogen kan doen eindigen.
Betekenis en uitleg van consensus
Consensus is een situatie waarin een groep mensen het eens is over een bepaald onderwerp of besluit. Het gaat niet alleen om overeenstemming, maar ook om een gevoel van betrokkenheid en acceptatie van de gemaakte keuzes.
Het woord 'consensus' wordt vaak gebruikt in contexten zoals vergaderingen, onderhandelingen of groepsbeslissingen. Het benadrukt het belang van samenwerking en het vinden van een gemeenschappelijke basis, ook al kunnen de meningen aanvankelijk uiteenlopen. In veel gevallen is consensus belangrijk voor de sociale cohesie binnen een groep.
Voorbeelden
- Na een lange discussie bereikten we eindelijk consensus over het nieuwe beleid voor het team.
- In de vergadering probeerden we consensus te bereiken, zodat iedereen zich gehoord voelde.
- Het projectteam kwam tot consensus over de deadline, zodat iedereen zich kon compromitteren.
Woordoorsprong
Het woord 'consensus' komt uit het Latijn, waar het 'samen overeenkomen' betekent, afgeleid van 'consentire'.
Veelgestelde vragen over consensus
Wat is de betekenis van consensus?
consensus betekent: overeenstemming binnen een gemeenschap, een groepering
Hoeveel betekenissen heeft consensus?
consensus heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft consensus?
consensus is een mannelijk (de).
Wat zijn synoniemen van consensus?
Synoniemen van consensus zijn: eenparigheid, polderpolitiek.
Hoe gebruik je consensus in een zin?
Voorbeeld: “Helaas is er in de wereld geen consensus over hoe men burgeroorlogen kan doen eindigen.”
Etymologie
* Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘eenstemmigheid’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1847