consolidatie

vrouwelijk (de)/ˌkɔnsoliˈda(t)si/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

versteviging, versterking
economie (economie) het omzetten van een kortlopende schuld in een langlopende lening
Consolidatie van de kortlopende schuld.
economie (economie) het samenvoegen van de financiële resultaten van moeder- en dochtervennootschappen tot één geheel
Een in de consolidatie opgenomen vennootschap.
juridisch (juridisch) het bijwerken van een oorspronkelijke wetgevende tekst zonder een geheel nieuwe tekst op te stellen
Bij de consolidatie van wetteksten gaat het om een zuiver declaratoire en informele vereenvoudiging van rechtsbesluiten.
medisch (medisch) het dikker worden of verstopt raken van weefsels
Consolidatie van het longweefsel.
geologie (geologie) het afnemen van het volume en tegelijkertijd toenemen van de dichtheid van gesteente
Deze gesteenten ontstaan door consolidatie van afgezette minerale stoffen.

* Afgeleid van consolideren