constante
Wat is de betekenis van constante?
constante betekent: een grootheid waarvan men aanneemt dat zij niet varieert
Betekenis
- een grootheid waarvan men aanneemt dat zij niet varieert
Voorbeelden van "constante" in een zin
- Sport, met andere woorden, is evengoed als kunst, literatuur, sociale en religieuze instituties, een constante in de geschiedenis van de mens.
Betekenis en uitleg van constante
Het woord 'constante' verwijst naar iets dat onveranderlijk of gelijk blijft, ongeacht de omstandigheden. In de wiskunde kan een constante bijvoorbeeld een vast cijfer zijn dat niet verandert tijdens een berekening.
Je gebruikt 'constante' vaak in technische of wetenschappelijke contexten, maar ook in het dagelijks leven. Het kan verwijzen naar stabiele situaties, zoals een constante temperatuur, of een betrouwbare factor in je leven. Het idee van iets dat niet varieert of fluctueert, brengt vaak een gevoel van zekerheid met zich mee.
Voorbeelden
- De constante druk in de band zorgde ervoor dat de auto soepel reed.
- Hij is een constante factor in ons team, altijd bereid om te helpen.
- De constante stroom van bezoekers in het museum getuigt van de populariteit van de tentoonstelling.
Woordoorsprong
Het woord 'constante' is afgeleid van het Latijnse 'constans', wat 'vaststaand' of 'onveranderlijk' betekent.
Veelgestelde vragen over constante
Wat is de betekenis van constante?
constante betekent: een grootheid waarvan men aanneemt dat zij niet varieert
Welk woordgeslacht heeft constante?
constante is een mannelijk/vrouwelijk (de).
Hoe gebruik je constante in een zin?
Voorbeeld: “Sport, met andere woorden, is evengoed als kunst, literatuur, sociale en religieuze instituties, een constante in de geschiedenis van de mens.”
Etymologie
*Al dan niet via Frans constant ontleend aan Latijn cōnstāns, teg.deelw. van cōnstāre (vaststaan, gelijkblijven)