coulance

vrouwelijk (de)/kuˈlɑ̃sə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

neiging om bepaalde regels minder streng te toe te passen dan formeel eigenlijk nodig zou zijn

Etymologie

*via "Kulanz" en "kulant" van "coulant" "vloeiend, gemakkelijk, tegemoetkomend", in de betekenis ‘tegemoetkomendheid’ aangetroffen vanaf 1886

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek