coup

mannelijk (de)/kup/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

politiek (politiek) een illegale (poging tot) afzetting van een regering en de vervanging ervan door een nieuw bewind
De coup schokte de wereld, maar liep op een mislukking uit.
De Amerikaanse CIA was betrokken bij het omverwerpen van een democratisch verkozen regering in Guatemala, die van Jacobo Arbenz in 1954, in Indonesië met het verwijderen van Soekarno in 1966, het uitschakelen van de linkse Patrice Lumumba in Congo in 1961, en de coup tegen Salvador Allende in Chili in 1973. [https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2022/03/09/de-russen-komen-een-eeuw-vijandschap-tussen-amerika-en-ruslan/ www.vrt.be (13 mrt 2022)]
machtsovername
Zij had namelijk alle tijd gehad om deze coup voor te bereiden.

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘staatsgreep’ voor het eerst aangetroffen in 1961

Engelscoup, coup d'état, putsch

Franscoup d'État, putsch

DuitsCoup, Putsch, Staatsstreich

Spaansgolpe de Estado, putsch

Italiaanscolpo di Stato, putsch

Portugeesgolpe de Estado

Russischгосударственный переворот, путч

Zweedskupp, statskupp, maktövertagande