staatsgreep

mannelijk (de)/ˈstatsxrep/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. politiek (politiek) illegale (poging tot) afzetting van een regering en de vervanging ervan door een nieuw bewind
    Napoleon Bonaparte pleegde op 18 Brumaire (9 november 1799) een staatsgreep.

Synoniemen

coupcoup d'étatcouppogingputsch

Vertalingen

Engelscoup, coup d'état
Franscoup, coup d'état
DuitsPutsch, Staatsstreich
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek