couppoging

vrouwelijk (de)/ˈkupoɣɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een poging om een staatsgreep te plegen
    Duitsland heeft voor het eerst asiel verleend aan Turkse soldaten die er door hun overheid van worden verdacht de couppoging van vorig jaar juli te steunen. NRC 9 mei 2017
    Hij noemt de demonstraties een onderdeel van een couppoging. NRC Nina Jurna 20 april 2017
  2. poging om de macht te grijpen in een organisatie (in plaats van te krijgen)
    Hoewel ergens in haar achterhoofd een couppoging plaatsvond, bleef Chantal baas over haar eigen waarnemingsvermogen.