cracker

mannelijk (de)/'krɛkər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. voeding (voeding) een soort biscuit die is ontstaan als vorm van scheepsbeschuit
    De eerste echte cracker ontstond toen een andere bakker uit Massachusetts, Josiah Bent, in 1801 een beschuitje aanbrandde in zijn steenoven. Het krakend geluid dat dit maakte inspireerde tot de naam cracker (Engels voor kraker).
  2. informatica (informatica) computerkraker

Etymologie

* van cracken